Gisteren is het gelukt om het 100 ste hexje aan de lap te zetten.
In de auto naar Oostenrijk had ik al heel wat voorbereidend werk gedaan. Het was daar 29 graden. Wat doe je dan, juist je zoekt verkoeling. En laat ik nou net een zakje hexjes in de tas hebben, met alles wat er bij hoort om lekker aan de slag te gaan. Met de voeten af en toe in het ijs koude water, kan je dit heel lang vol houden.
Ook naar het terrasje mocht mijn kistje mee. Zo schoot het lekker op. Amanda had lekkere oranje tompoezen mee genomen vanuit Nederland. Het was eerst de bedoeling dat we de 30 ste terug zouden rijden, maar zij moest de 30 ste starten met haar stage. Dus hebben we de tompoezen maar een dag eerder op gegeten. Die ene die we nog over hadden heeft ze aan het meisje achter de kassa van de boeken winkel gegeven. Zij woonde al 6 jaar in Oostenrijk, maar voelt zich nog steeds Nederlandse. Ze vond het helemaal geweldig.
De terug reis heb ik niet veel kunnen doen. We hadden heel veel wegen waar geen snelheidsbeperking was. Dat was dus stuiteren over die betonblokken. Je doet geen steekje, want je zit iedere keer of in je eigen vinger, maar we waren wel lekker snel thuis. 6.30 uur ipv 7.20 uur
En dit is dan het dorpje vanaf een berg.
Omringt door hogere bergen waar nog een restje sneeuw te zien is.
We hebben uiteraard nog veel meer foto's gemaakt, maar die laat ik een volgende keer zien. Nu ga ik eerst kijken bij Esther voor de WOW. en op de voor mij nieuwe site waar hexagonnetjes getoond worden. Kijken hoever de andere dames mee zijn.
Fijne handwerk dag. Het is toch geen weer om naar buiten te gaan.
Groetjes Ria



















































